chłopiec, który się uśmiecha

3 mity na temat zespołu Aspergera

Zespół Aspergera jest jednym z najbardziej niezrozumiałych zaburzeń rozwojowych związanych z autyzmem w dużej mierze dlatego, że istnieje szereg stereotypów, mitów i uprzedzeń z nim związanych. Postaramy się je rozwiać i stawić czoła tym błędnym przekonaniom. Poznajcie 3 mity na temat zespołu Aspergera.

Dzieci z zespołem aspergera nie można wkładać do jednego worka – zaburzenie to ma masę objawów, aspołecznych zachowań, nie sposób ich uszeregować. Tylko edukacja społeczeństwa i konfrontacja z krążącymi w środowisku mitami sprawi, że przestaniemy wszystkie dzieci z zespołem aspergera traktować jednakowo.

Zespół Aspergera to jedno z zaburzeń związanych z autyzmem. Jednak dzieci z ZA nie mają trudności poznawczych ani z mową, tak jak ma to miejsce w przypadku dzieci autystycznych. Zazwyczaj dzieci te borykają się z innymi trudnościami – sytuacjami społecznymi, które wymagają od nich kontaktu z drugim człowiekiem. Mają też trudności z wyrażaniem emocji i odczytywaniem sygnałów społecznych. Jednak wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że większość dzieci z zespołem Aspergera „wyrasta” na całkiem samodzielnych dorosłych.  

Dzięki lepszemu zrozumieniu zaburzenia, coraz więcej osób pojmuje, że zespół Aspergera jest wyjątkowym sposobem widzenia świata, który… ma wiele zalet. Aby rzucić wyzwanie temu, w jaki sposób ludzie widzą syndrom Aspergera, stworzyliśmy kilka najczęstszych mitów na temat tego zaburzenia.

Mit 1: Z ZS się wyrasta

Asperger to stan na całe życie. Oczywiście przy odpowiednim wsparciu dzieci mogą nauczyć się wykorzystywać swoje unikalne cechy, aby osiągnąć cele. Dzieci te mają wyjątkowe zdolności, imponująca jest ich dbałość o szczegóły, poświęcenie i wkład w wykonywaną czynność, doskonałe umiejętności werbalne i wysoka inteligencja.

Dlaczego takie myślenie jest szkodliwe?

Wiele dzieci z zespołem Aspergera pozostaje niezdiagnozowanych głównie dlatego, że objawy są diagnozowane jako problem behawioralny, który może minąć z wiekiem. W rzeczywistości ostatnie badania sugerują, że aż 50% dzieci z tym zaburzeniem pozostaje niezdiagnozowanych. Nie traktując tego wystarczająco poważnie, odbieramy dzieciom potrzebującym pomocy i wsparcia możliwość właściwego rozwoju.

chłopiec, który siedzi na ławce

Mit 2: Bycie antyspołecznym to wybór dziecka z zespołem Aspergera.

Dzieci z zespołem Aspergera mają tendencję do smutku z powodu społecznego niepokoju i braku umiejętności potrzebnych w interakcjach społecznych. To dla nich problem, z którym nie potrafią sobie poradzić. I to nie jest ich wybór – nie robią tego świadomie. Dzieci te rzadko wiedzą, co jest właściwe do powiedzenia w interakcjach społecznych i mają trudności w zrozumieniu mowy ciała, mimiki twarzy i innych sygnałów społecznych. To sprawia, że każda interakcja jest stresująca i przytłaczająca. Dzieci z zespołem Aspergera po prostu nie są związane z ludźmi. One chcą być, ale nie potrafią.

Dlaczego takie myślenie jest szkodliwe?

Dzieci z ZA mogą nauczyć się odpowiednio zachowywać w sytuacjach społecznych. Mogą nawet mieć przyjaciół! Aby tak się stało, rodzice, nauczyciele i rówieśnicy muszą patrzeć poza stereotypy i rozumieć wyjątkowe problemy społeczne dziecka.

Mit 3: Dzieci z AS nie są empatyczne

Większość specjalistów wyróżnia dwa rodzaje empatii: poznawczą i emocjonalną. Dzieci z zespołem Aspergera mają trudności w zrozumieniu na czym polega empatia poznawcza, ale z emocjonalną nie mają problemu. Oznacza to, że potrzebuję odrobiny czasu, by zrozumieć emocjonalność danej sytuacji. Dziecko z zespołem Aspergera najprawdopodobniej nie zareaguje natychmiast na złe wieści, ale gdy już je pojmie, uświadomi je sobie – będzie reagowało bardziej intensywnie niż „zdrowi” rówieśnicy. Dzieci z AS są empatyczne, ale na swój nieoczywisty sposób.

Dlaczego takie myślenie jest szkodliwe?

Badacze ze Szwajcarii stwierdzili, że zamiast odczuwać za mało, dzieci z zespołem Aspergera odczuwają zbyt wiele. Dzieci są nadwrażliwe na nowe uczucia i doświadczenia, mogą łatwo czuć się przytłoczone, co może spowodować ich wycofanie. Odrzucając dziecko sądząc, że brakuje mu empatii pozbawiamy je możliwości społecznego kontaktu, który mógłby pomóc mu w przetwarzaniu emocji.

1 thought on “3 mity na temat zespołu Aspergera

Możliwość komentowania jest wyłączona.