Czytamy kolory na rysunkach dzieci

by

Zwykle z przyjemnością podziwiamy efekty twórczej pracy naszych dzieci. Nierzadko najwybitniejsze dzieła oprawiamy w ramę – stają się dekoracją mieszkania. Jedno jest pewne – o ile rysunki potrafią nas zachwycić, to mogę też… zaskoczyć.

Nie zawsze potrafimy odczytać przekaz, który płynie z obrazka. Czujemy, że dziecko chce nam coś zasygnalizować, ale nie wiemy, co. Z pomocą może przyjść wiedza o znaczeniu barw na rysunku dziecka. Istnieje zależność pomiędzy kolorami a stanem emocjonalnym człowieka. Po prostu kolor ma moc i to moc wspaniałą, uzdrawiającą lub destrukcyjną. Podejmując się interpretacji rysunków dzieci należy pamiętać, że same w sobie kolory nie powiedzą nam wszystkiego. Oczywiście, możemy snuć domysły, bo kolory dają nam wiele wskazówek. Jednak w całościowej interpretacji należy być ostrożnym i zawsze podchodzić do dziecka indywidualnie. Czasem przyczyna nietypowego doboru kolorów jest trywialna, ponieważ okazuje się, że żółta kredka była złamała albo właśnie rysowała nią Zosia i słońce na rysunku Maksa jest czarne. Rysunek powinien być punktem wyjścia do rozmowy z dzieckiem, a wizyta u specjalisty to musi być uzasadniona interwencja.

Kolory na rysunkach dzieci często biorą się z obserwacji. Dzięki sztuce uczą się rozumienia świata. Ich dziecięcy świat nierzadko jest zdominowany przez przeżycia i wyobrażenia.

Symbolika kolorów

żółty – symbolizuje radość, szczęście, otwartość. Często odzwierciedla potrzebę podążania własną drogą. W pracach dzieci może oznaczać chęć uwolnienia wewnętrznych napięć, które dziecko odczuwa.

czerwony – oznacza męskość oraz działanie. To kolor energetyczny, pobudzający, mocno stymulujący, może też świadczyć o gniewie i agresji, może oznaczać potrzebę ruchu. Szczególnie lubią go najmłodsze dzieci.

niebieski – ma działanie uspokajające, wyciszające. Czyli przeciwieństwo czerwieni. Odnosi się do wrażliwości, podatności na bodźce czy zamknięcia się w sobie. W skrajnych przypadkach oznacza bierność i rezygnację.

zielony – to kolor nadziei.  Symbolizuje szacunek do samego siebie, potrzebę  uznania i poważania ze strony innych ważnych ludzi. W psychologii oznacza wolę działania, upór i wytrwałość w dążeniu do celu.

fioletowy – łączy czerwony i niebieski, czyli przeciwieństwa. Oznacza pragnienie czegoś innego, nowego. Kiedy pojawia się w rysunkach dziecka, może oznaczać niepokój, lęk bądź sprzeczności, które przeżywa dziecko.

pomarańczowy – to połączenie dwóch innych: żółci i czerwieni. Jest barwą symbolizującą żywotność, dążenie do sukcesu oraz radość i dynamizm w działaniu. Stosowana w nadmiarze może oznaczać podniecenie. Dużo pomarańczowego na rysunku może oznaczać chęć zwrócenia na siebie uwagi.

brązowy – to barwa ziemi, a co za tym idzie łączymy ją z podstawowymi potrzebami tj.potrzeba bezpieczeństwa. Może mieć kilka odcieni – począwszy od rudości, po bardzo ciemne czekolady. Kolor ciemnobrązowy kojarzy się z kupą i to dosłownie, ponieważ zdarza się, że wykorzystują go dzieci w momencie treningu czystości.

różowy – symbolizuje spokój, łagodność i dobroć.

czarny – neguje inne kolory. Symbolizuje żal, smutek, rozpacz. W przypadku sporadycznego pojawiania się tej barwy, np. w postaci czarnych plam często oznacza lęk. Słusznie kojarzymy go negatywnie – ze śmiercią, niepokojem, brakiem nadziei.