Dieta sensoryczna

by

Co to jest dieta sensoryczna?

Integracja sensoryczna (SPD – Sensory Processing Disorder) jest zaburzeniem demokratycznym, które może dotyczyć każdego.

W literaturze podaje się, że szczególnie narażone są na nią dzieci:

  • urodzone przedwcześnie
  • z niską wagą urodzeniową
  • z problemami neurologicznymi (np. mózgowe porażenie dziecięce)
  • z opóźnieniami rozwojowymi i niepełnosprawnościami
  • dzieci poddawane operacjom we wczesnym dzieciństwie (np. na sercu)
  • dzieci pozbawione stymulacji sensorycznej (np. sierocińce)
  • kobiet, które w czasie ciąży stosowały niektóre leki lub/i używki
  • mające genetyczne predyspozycje (rodzeństwo lub rodzic mieli trudności związane z SPD).

Przeczytaj:  8 symptomów wskazujących na zaburzenia SI, których pojawienie się u dziecka powinno zapalić w rodzicach czerwoną lampkę

Dieta sensoryczna – z czym to się je?

Termin ten wprowadził terapeuta i psycholog Patricie Wilbarger. Oznacza on szczegółowo opracowany specyficzny dla określonego dziecka program aktywności dostarczających do systemu nerwowego właściwych bodźców sensorycznych do utrzymania określonego pobudzenia układu nerwowego umożliwiającego uwagę i organizację zachowania w ciągu dnia. Dzieci mające wysoki poziom pobudzenia wymagają diety, które kojąco wpłynie na ich zmysły. Czyli potrzebują ćwiczeń wyciszających, uspokajających, hamujących pobudzenie. Z kolei dzieci nazbyt spokojnie wymagają ćwiczeń pobudzających. Dieta sensoryczna stosowana jest we wszystkich typach zaburzeń, u dzieci (i dorosłych) w każdym wieku.

Potrzebna jest diagnoza

Aby rozpocząć dietę konieczna jest trafna diagnoza specjalisty, który pozna i oceni potrzeby sensoryczne dziecka w relacji do zaburzeń integracji sensorycznej i wpływu ich na zachowanie dziecka. By dieta przynosiła widoczne, pozytywne skutki potrzebne jest zaangażowanie rodziców, którzy w formie zabawy będą wykonywać w domu z dzieckiem ćwiczenia trafiające w unikalne sensoryczne potrzeby dziecka. Wcześniej taki zestaw opracowuje terapeuta podczas wspólnych zajęć, który poprzez obserwację, wywiad z rodzicami poznaje swojego małego podopiecznego i tworzy  ćwiczeń, który chroni system nerwowy dziecka przed przeładowaniem i pojawieniem się negatywnych reakcji emocjonalnych. Właściwie dobrana dieta chroni dziecko przed zachowaniami samo stymulującymi i samo uszkadzającymi, a gwarantuje poprawę uwagi, współpracy i komunikacji. Dieta nie jest stała, ponieważ dziecko w czasie trwania terapii się zmienia. Ważne, by rodzice byli odpowiednio poinstruowani przez terapeutę jak wykonywać ćwiczenie, by byli w stanie modyfikować je w zależności od stopnia pobudzenia dziecka. Dieta sensoryczna powinna być włączona w naturalny rytm dnia dziecka, a procedury powinny być regularnie powtarzane określoną ilość razy.

Masaż Wilbarger

To jedna z technik stosowanych w ramach diety sensorycznej, która odwołuje się do stymulacji zmysłu propriocepcji-kinestezji. Jest to metoda przeznaczona do reedukacji obronności sensorycznej. Masaż dzieli się na dwie części. Pierwsza polega na szczotkowaniu w odpowiedni sposób, specjalnie dobraną szczoteczką (miękka szczoteczka z tworzywa sztucznego) wyznaczonych partii ciała dziecka – bez klatki piersiowej, głowy, szyi. Szczotkowanie jest dynamiczne, z lekkim dociskiem. Druga część zapewnia się dziecku dawkę propriocepcji poprzez kompresję poszczególnych stawów we właściwej kolejności. Obie te części są nierozerwalne i powinny być powtarzane co 90-120 minut w ciągu dnia. Czas trwania Tego „masażu” to od dwóch do czterech tygodni ale o tym decyduje terapeuta zlecający tą technikę. Nie powinna być stosowana przed 2 miesiącem życia dziecka.