Kręgosłup – nasz solidny fundament

by

Postawa ciała jest cechą, która wyróżnia nasz gatunek spośród innych istot żywych. To ona wpływa na nasz ogólny wygląd i sylwetkę. Wady postawy (szczególnie skolioza, plecy wklęsłe i wypukłe) są powszechnym zjawiskiem, szczególnie wśród dzieci i młodzieży.

Poza tym, że odpowiada za postawę to nasz podstawowy narząd ruchu. Jeśli prawidłowo się rozwija, mięśnie wokół niego mają prawidłowe napięcie możemy poszczycić się wzorową postawą. Każde odchylenie od normy w kształcie kręgosłupa pociąga za sobą zmianę postawy ciała. Wady postawy związane są z niewydolnością układu mięśniowego, kostnego i więzadłowego kręgosłupa. Związane są też z zaburzeniami funkcji innych części narządu ruchu, które zmieniają statykę kręgosłupa, albo dysfunkcją innych narządów organizmu takich jak wzrok i słuch.

Do wad postawy u dzieci zaliczamy takie schorzenia jak:

– skolioza (boczne skrzywienie kręgosłupa)

– nadmierna kifoza piersiowa (plecy wypukłe)

– nadmierna lordoza lędźwiowa (plecy wklęsłe)

– brak lub zmniejszenie fizjologicznych krzywizn ( plecy płaskie)

– choroby Scheuermanna

– wady klatki piersiowej

– kolana szpotawe i koślawe

– stopy szpotawe i koślawe

– płaskostopie.

Statystyki wskazują, że 80 procent dzieci ma płaskostopie, koślawe kolana i krzywy kręgosłup

Wady postawy u dzieci w coraz większym stopniu wynikają z braku aktywności fizycznej, siedzącego trybu życia i spędzania czasu przed komputerem i telewizorem. Pamiętajmy, że dzieci w przeciwieństwie do osób dorosłych rosną, możliwe jest u nich poprzez odpowiednie działania zniwelowanie niekorzystnych zmian. Wadom postawy lepiej zapobiegać, niż je leczyć, dlatego najlepsze co możemy zrobić to być aktywnym! Rodzice muszą dawać dobry przykład i dlatego, jeśli wymagają od dziecka, by zamiast oglądać bajki jeździło na rowerze, muszą sami jeździć, by grało w piłkę – muszą też grać. Najlepiej robić to wspólnie – wtedy korzyści są o wiele większe. Każdy fizjoterapeuta czy ortopeda jako najlepszą formę ruchu w przypadku problemów z kręgosłupem zaleci pływanie. Ważna jest też zrównoważona dieta dziecka bogata w wapń i witaminę D.

Co jeszcze możemy zrobić?

Skonsultować się ze specjalistą, a także:

  • przemycać ćwiczenia korekcyjne w czasie zabawy
  • zaopatrzyć się w piłkę gimnastyczną
  • zrezygnować z niewygodnych, krępujących ruchy ubrań
  • zlikwidować nadmiar poduszek – wystarczy jedna
  • dobrać odpowiedni materac do spania – nie może być zbyt miękki
  • nie poganiać dziecka – zbyt szybkie zachęcanie dziecka do samodzielnego chodzenia może przynieść odwrotny skutek
  • biurko, przy którym starsze dziecko odrabia lekcje musi mieć odpowiednią wysokość ,tak, aby dziecko nie było zmuszone pochylać się nadmiernie
  • obserwować swoje dziecko!

Przykładowe ćwiczenia korekcyjne:

  • Klęk podparty, kolana w rozkroku. Ruch – wyciągnięcie ramion do przodu i opad tułowia do pozycji „ukłonu japońskiego”.
  • Klęk podparty, kolana w rozkroku. Ruch – naprzemienne wymachy rąk w górę i skos ze skrętem głowy i tułowia w kierunku ręki wybuchowej.
  • Leżenie na brzuchu, ręce splecione na karku. Ruch – skłon tułowia w tył, ściągnięcie łopatek.
  • Stanie w rozkroku przed drabinkami, chwytamy szczebel drabinki w połowie klatki piersiowej. Ruch – pogłębianie opadu w przód.
  • Leżenie na brzuchu, kończyny dolne ugięte w stawach kolanowych, ręce wzdłuż tułowia, między stopami piłka. Ruch – uniesienie rąk w górę i próba włożenia piłki stopami w ręce.
  • Leżenie na brzuchu, ręce pod czołem. Ruch – naprzemianstronne unoszenie prostych nóg w górę.
  • Leżenie na brzuchu, nogi ugięte w stawach kolanowych. Ruch – naprzemianstronne unoszenie ud w górę.
  • Leżenie na plecach, ręce pod głową, nogi wyprostowane w stawach kolanowych a ugięte w stawach biodrowych do ok. 60 stopni. Ruch – uniesienie bioder ku górze i wytrzymanie w tej pozycji przez kilka sekund.
  • Leżenie na plecach, ręce wzdłuż tułowia, opór przyłożony nad spojeniem łonowym. Ruch – uniesienie miednicy od podłoża.
  • Leżenie na brzuchu, ręce obok klatki piersiowej. Ruch – wyprost rąk i podniesienie prostego tułowia. Ćwiczenie popularnie jest nazywane pompkami.
  • Zwis na rękach z wytrzymaniem tej pozycji.
  • Leżenia na brzuchu, piłka przy głowie. Ruch – wypchnięcie rękami piłki do współćwiczącego.