Archiwum kategorii: Terapia wzroku

Terapia wzroku

Wzrok to prawdopodobnie najważniejszy ze wszystkich zmysłów, jakimi dysponuje człowiek. Około 90% wrażeń, które odbieramy z otaczającego świata, dociera do nas za jego pomocą. Należy do grupy zmysłów działających na odległość, podobnie jak słuch i węch. Stanowi system wczesnego ostrzegania. Widząc coś, jesteśmy w stanie odpowiedzieć adekwatną reakcją, jeśli przedmiot czy sytuacja są nam znane, a więc mamy odpowiednie doświadczenia.

Narządem zmysłu wzroku jest oko wraz z nerwem wzrokowym i odpowiednimi częściami mózgu, które po otrzymaniu informacji je analizują. Ten narząd rozwija się jeszcze w życiu płodowym, a następnie w pierwszych latach życia dziecka udoskonala się, tak, iż mniej więcej pięcioletnie dziecko widzi w taki sposób, jak osoba dorosła.

Jakikolwiek problem w budowie bądź funkcjonowaniu tego narządu, znacząco wpływa na całościowy rozwój psychofizyczny dziecka. O ile jeśli chodzi o wady w budowie oka, pomóc mogą jedynie specjaliści z dziedziny medycyny, o tyle funkcjonowanie wzrokowe dziecka, można poprawić poprzez system ćwiczeń i zabaw uwzględniających zasady rozwoju widzenia opracowane na przykład przez panią Natalie C. Barragę, bądź Ann Corn. Dzieci po urodzeniu nie mają pełnych możliwości wzrokowych, rozwijają je stopniowo, zbierając wrażenia z otaczającego je świata. Na tej prostej zasadzie opiera się terapia widzenia oferowana w naszym Ośrodku.

Do kogo jest skierowana?

Po pierwsze do dzieci które znajdują się w grupie ryzyka jeśli chodzi o problemy wzrokowe ze względu na stwierdzoną wysoką wadę refrakcji, zez, oczopląs, retionopatię wcześniaczą, zaćmę, inne choroby wzroku, a także ze względu na wcześniactwo, mózgowe porażenie dziecięce czy zespół Downa.

Lecz nawet jeśli Twoje dziecko nie należy do żadnej z nich, a Ty w codziennym kontakcie obserwujesz u niego brak zainteresowania zmiennymi warunkami oświetleniowymi, twarzą nachylającej się nad nim osoby, zainteresowania swoimi rączkami, brak skupiania wzroku na zabawkach, odpowiedzi uśmiechem na uśmiech, niechęć do chwytania przedmiotów, płacz w reakcji na nagły dotyk, brak aktywnego poszukiwania zabawki, która wypadła dziecku z rąk.