Zabawy paluszkowe

by

7 zabaw paluszkowych dla dzieci w każdym wieku.

„Idzie rak”, „Sroczka”, „Dwa Michały”… Kojarzycie? To znane od pokoleń rymowanki. Są one jednymi z pierwszych zabaw, w które dorośli bawią się z dziećmi, często nie doceniając korzyści, jakie płyną z tego wspólnie spędzonego czasu. Dorosły jest przewodnikiem w zabawie, to on recytuje, ilustruje tekst przy równoczesnym dotykaniu ciała dziecka.

Zabawy od początku

W tego typu zabawy można bawić się już z niemowlętami. Początkowo będzie ono bierne, ale w miarę wzrastania jego zaciekawienie własnymi częściami ciała będzie rosło. I z pewnością staną się coraz bardziej aktywne w zabawie! Dzieci uwielbiają zabawy paluszkowe, ponieważ dają im wiele radości no i rodzic jest obok. A co najważniejsze – bardzo pozytywnie wpływają na ich rozwój.

Warto bawić się w zabawy paluszkowe, ponieważ:

  • poprawiają sprawność manualną dziecka, doskonalą precyzję, które w tak młodym wieku jest daleka od ideału i wymaga treningu, przy ubieraniu się, pisaniu, rysowaniu, manipulowaniu różnymi przedmiotami. Ich zaletą jest to, że można się w nie bawić z dziećmi, które są zbyt małe, aby stosować ćwiczenia i zabawy manipulacyjne tj. wycinanie, lepienie, układanie z klocków, rysowanie,
  • uczą komunikacji, ponieważ maluch podczas zabawy uczy się podstawy dialogu,
  • budują pozytywne relacje między dzieckiem a rodzicem (lub inną osobą, która bawi się z dzieckiem),
  • pomagają się zrelaksować i skoncentrować na konkretnej czynności,
  • ułatwiają orientację w schemacie własnego ciała. Dziecko uczy się, jak się nazywają i gdzie znajdują poszczególne części jego ciała,
  • wpływają korzystnie na rozwój mowy dziecka, wzbogacając jego słownictwo,
  • są fajną zabawą!

Kolejnym wielkim plusem zabaw paluszkowych jest to, że one nie nudzą się dzieciom! Zauważyliście, że maluch często domaga się powtarzania rymowanki nawet po kilkanaście razy z rzędu? Im młodsze dziecko, tym wymaga więcej powtórzeń .

Przykładowe zabawy paluszkowe:

Czapla

Chodziła czapla po desce.(wolno maszerujemy dłońmi lub palcami po wyciągniętej rączce dziecka)

Opowiedzieć ci jeszcze?(rysujemy palcem znak zapytania na plecach lub brzuszku dziecka; na życzenie powtarzamy zabawę)

Małe rączki

Małe rączki sobie klaszczą,

Czasem także się pogłaszczą

I w kolanka zastukają

No i dzieciom pomachają

Rączki robią klap klap klap

Rączki robią klap klap klap

Nóżki robią tup, tup, tup

Tutaj swoją głowę mam

A na brzuszku bam bam bam

Kominiarz

Idzie kominiarz po drabinie…

(maszerujemy dwoma palcami po plecach dziecka)

Po drabinie…

(przesuwamy palce coraz wyżej…)

Po drabinie…

(…i wyżej)

Fiku-miku już w kominie!

(szybkim ruchem wkładamy dłoń pod pachę dziecka lub na karku za sweterek)

Rodzinka

(dotykamy kolejno paluszków dziecka, zaczynając od kciuka)

Ten duży- to dziadziuś

A obok – babunia

Ten w środku -to tatuś.

A przy nim- mamunia.

A to jest- dziecinka mała

A to- moja rączka cała!

Głowa, ramiona…

(śpiewamy coraz szybciej, na melodię: „Siekiera, motyka”, dotykając rączkami dziecka jego części ciała)

Głowa, ramiona, kolana, pięty,

Kolana, pięty, kolana, pięty.

Głowa, ramiona, kolana, pięty,

Oczy, uszy, usta, nos.

Myszka

Idzie myszka do braciszka

Tu wskoczyła, tu się skryła.

(ruch podobny do ruchów rączką; na słowa “tu wskoczyła, tu się skryła” dziecko chowa rękę pod pachę, a następnie za kołnierz towarzysza zabaw)

Powitanie

Gdy się rączki spotykają,

(dotykamy dłońmi dłoni dziecka)

to od razu się witają.

(pocieramy, lekko uderzamy, udajemy całusy na przywitanie)

Gdy się kciuki spotykają,

(dotykamy kciukami kciuków)

to od razu się witają.

(można kontynuować zabawę, włączając brzuszki, nóżki, noski, uszy itp.).