zawody sportowe dla dzieci

Zmysł równowagi u dzieci

Odbieramy wrażenia w oparciu o trzy kanały zmysłowe: dotykowy, proprioceptywny i równoważny. Dwa ostatnie ściśle się ze sobą łączą, ponieważ dotyczą ruchu i położenia ciała w przestrzeni.

Integracja zmysłów

Oczywiście pozostałe zmysły są równie ważne co trzy podstawowe. To zmysł wzroku, słuchu, węchu i smaku. Prawidłowe funkcjonowanie zależy od rozwoju zmysłów i ich wzajemnych interakcji. Zwykła czynność, jak układanie książek na regale wymaga połączenia ze sobą równocześnie działania kilku zmysłów: wzroku, dotyku,  propriocepcji i równowagi. Tej sztuki dzieci uczą się od urodzenia.

Czym jest równowaga?

Zmysł ten odbiera i przetwarza wszelkie informacje związane z ruchem ciała. Informacje o ruchu odbierane i przekazywane są przez część ucha środkowego, zwaną błędnikiem. Błędnik rejestruje ruchy głowy i pozycje ciała w przestrzeni. Dzięki temu możemy się poruszać. Nad prawidłową pracą tego zmysłu warto pracować. Dzięki temu możemy wykonywać też bardziej wymagające aktywności, przykładowo wspinać się w parku linowym czy jeździć na łyżwach.

W życiu codziennym zmysł równowagi jest dla nas tak oczywisty, że nie myślimy o nim. Wykonywanie najprostszych czynności ruchowych wymaga prawidłowego rozwoju centralnego układu nerwowego, którego część stanowi układ równoważny. Każdy z nas zdobywał nowe umiejętności związane z ruchem tj.  unoszenie głowy, zmiana pozycji ciała, siadanie, przyjmowanie pozycji czworaczej, raczkowanie, wstawanie i chodzenie. Czynności te opanowuje się dzięki rozwojowi zmysłu równowagi i jego integracji z pozostałymi zmysłami. W pierwszym roku życia dokonuje się największy rozwój tego zmysłu.

Zaburzenia równowagi: podwyższona wrażliwość na ruch i obniżona wrażliwość na bodźce ruchowe

Objawy nadwrażliwości:

    • unikanie ruchu
    • dziecko wybierze zawsze windę zamiast schodów
    • dziecko czasem potyka się na prostej drodze
    • nie lubi gier zespołowych
    • nie interesuje się konstrukcjami na placu zabaw

Nieprzyjemnymi wrażeniami związanymi z ruchem mogą być zawroty głowy, mdłości, poczucie niepewności i lęku. Unikanie ruchu wraz z wiekiem nasila się, ponieważ dziecko jest świadome tego, że jest słabsze od rówieśników, czuje się gorsze.

dzieci, które wspinają się na drabinki

Objawy obniżonej wrażliwości:

    • nieuzasadnione ruchy głowy,
    • wymachy rąk,
    • podskoki,
    • przestępowanie z nogi na nogę,
    • traktowanie różnych przedmiotów jak toru przeszkód,
    • obracanie się,
    • turlanie,
    • fikołki,
    • zwisanie na rękach.

Dzieci z obniżoną wrażliwością muszą sobie dostarczać większej ilości wrażeń związanych z ruchem, czyli muszą ruszać szybciej, gwałtowniej i intensywniej niż ich rówieśnicy. Dzieci z podwyższoną potrzebą ruchu uwielbiają siłować się, pokonywać przeszkody, wznosić się, kręcić i opadać. Taka nadaktywność nie jest jeszcze powodem do niepokoju. Duża aktywność wynika z natury dzieci, które zwykle są ciekawe świata. To naturalny etap ich rozwoju.  Z zaburzeniami równowagi mamy do czynienia wtedy, gdy dziecko rezygnuje z innych aktywności na rzecz stymulowania tego zmysłu, a koncentracja na odczuwaniu wrażeń równoważnych utrudnia mu codzienne funkcjonowanie w środowisku domowym, przedszkolnym lub szkolnym.

 

Co ciekawe, rodzice częściej trafiają do gabinetów terepautycznych z dziećmi z podwyższoną potrzebą ruchu. Dlaczego? Po prostu nadaktywność jest łatwiej zauważyć. Z kolei niechęć dziecka do ruchu możemy odbierać jako element jego charakteru, o takim dziecku mówimy po prostu, że jest spokojne. I do głowy nam nie przychodzi, że być może potrzebuje terapii.


Równoważnia do balansowania – Gonge®