Zrozum dziecko i razem z nim staw czoła trudnościom!

Znacie określenie „bunt dwulatka”? Nawet jeśli nie przechodziliście przez niego z własnym dzieckiem, to na wszelkie przejawy sprzeciwu małego dziecka wobec woli rodzica otoczenie nazywa właśnie „buntem”.

Czy „bunt” to właściwa nazwa?

Chyba niekoniecznie. Wyrażanie swoich myśli za pomocą wszechobecnego „nie” to naturalny etap w rozwoju małego dziecka. Kiedy dziecko kończy około 18 miesięcy następuje dalszy, bardzo ekspansywny rozwój – poznają wiele nowych rzeczy, nowych słów, jest coraz bardziej samodzielne, próbuje stawić czoła zadaniom, a tu może pojawić się niepowodzenie i frustracja. Chce wszystko robić samo, a nie zawsze mu się udaje, stąd uczucie złości. Co powinien zrobić rodzic? Oczywiście, poza nieziemską cierpliwością, powinien pozwolić dziecku płynnie się rozwijać. A w tym wieku nie zapominajmy, że podstawową drogą do rozwoju jest zabawa. I korzysta z tego prawa na każdym kroku – bawi się telefonem, garnkami, okruszkami, ważnymi dokumentami leżącymi na stole. Nie możemy oczekiwać od dziecka dwuletniego, że samo z siebie porzuca zabawę i zrobi to, czego oczekuje od niego rodzic (np. zje kolację albo włoży piżamę).

książka o emocjachZobacz: Wielka księga emocji

Akceptacja jest ważna

Niewątpliwie okres od ok 18 do 30 miesiąca życia dziecka jest czasem trudnym. Ba, nawet niektórzy rodzice zaczną sądzić, że ich dziecko jest „trudne”, bo marudzi, bałagani, płacze, krzyczy…Tymczasem liczy się pozytywne nastawienie i zrozumienie tej małej istoty – dziecko w tym czasie uczy się samodzielności, podejmowania decyzji, doświadcza czym są konsekwencje. Ważna jest także obserwacja dziecka – zauważcie jak maluch radzi sobie z niepowodzeniami. Czy jego reakcje nie przypominają wam waszych własnych? Dzieci to znakomici obserwatorzy. I jeszcze jedno – bądźcie empatyczni, bo jak wy reagujecie, kiedy nikt nie bierze waszego zdania pod uwagę i czujecie się lekceważeni?

dzieci oglądają robaki przez lupę

Rośnie mały indywidualista

W okolicach drugich urodzin dziecko zaczyna rozumieć, że ono i mama to odrębne jednostki. Zaczyna podejmować samodzielne próby odkrywania świata, dlatego chętnie pozwala sobie na testowanie granic. I tak zdarza się, że mimo ostrzeżeń rodzica oddala się od niego np. w centrum handlowym. Obserwuje reakcje innego dziecka a piaskownicy podczas gdy zabierze mu jego zabawkę. Walczy o autonomię w kontakcie ze starszym rodzeństwem. I są to zachowania typowe dla wieku, takie, które nie powinny martwić rodzica. Wręcz przeciwnie – one potwierdzają, że rozwój małego dziecka przebiega prawidłowo. A to, że postawa pociechy czasem nie jest taka, jakiej oczekiwaliby rodzice, to już osobna kwestia. Warto pamiętać, że towarzyszące rozwojowi samodzielności wybuchy gniewu nie są skierowane do rodzica, ale przeciw własnym emocjom.

2 myśli w temacie “Zrozum dziecko i razem z nim staw czoła trudnościom!

Możliwość komentowania jest wyłączona.